MUTS

Geld halen in Argentinië
De meeste geldautomaten werken ok en je krijgt er max €180,- uit. Eerst je geld, dan je bonnetje, volgens wordt gevraagd of je nog andere wensen hebt, zonee, dan krijg je je kaart terug. Je raadt het al, deze muts is blij met haar centen, bewijsje en loopt weg. Halverwege huis in de metro ´SHIT´ mijn pasje zit er nog in. Terug en 2 voor 5, vrijdagmiddag kom ik weer bij de bank... Sorry, gesloten, kom maandag maar terug, nee echt niet nu. Tja en dan? Blokkeren, dan kan ik er maandag niets meer mee als ze hem vinden. Niet blokkeren, met alle risico´s van dien. Toch besluit ik voor het laatste.

Afscheid
Lalo is weer naar Nederland, Ronan terug naar Vienna, de meiden zijn naar huis of reizend en de goed dansende Italianen op les, in de Milonga en in huis zijn ook weg. Er komen weer nieuwe vrienden, toch voel ik me enigszins verlaten, heb de pest in over mijn pasje, voel de ontroering van 10 mooie jaren, al dagen geen bericht van het thuisfront en met de romantische songs van Robbie Williams op de achtergrond in een cafe waar ik zit te wachten omdat de tangoles verzet is, zal duidelijk zijn hoe ik me voel. Het klinkt gek maar het is goed, dit is de passie waar ik voor kwam. Het zet me aan tot dichten (ja in ´t Spaans) en tot zingen van de letras (teksten) van de dramatische tango´s. (tot groot ongenoegen van mijn nog slapende huisgenoten. Kom op zeg, het is half 12!)
De good-looking ober in het café maakt me weer aan het lachen: ´de donde es?´ (is altijd de eerste vraag) ´Holanda´ zeg ik beleefd. ´you´r so hot. You like Argentina men?´ In z´n beste Engels. ´I´m all yours´. Een schaterlach ontsnapt me, wat een giller. Dit overkomt me in Nederland nou nooit.

Colombia
Een stuk beter gemutst loop ik naar de les.
Juist als je het niet verwacht gebeurt het. Ik wordt helemaal verliefd op een jonge Colombiaanse gast. Ons dansen matcht als een handschoen. Geweldig!
Later blijkt dat hij ook dansleraar is, al schat ik hem nog geen 25. Ja, tango in Colombia en Salsa natuurlijk. Ze zijn hier 2 weken met een groep dansers, voor de tango en gaan helaas morgenochtend weer naar huis. Geheel tegen de regels nodig ik ze uit om mee te gaan naar een milonga. Stout, want ik had al afgesproken met Ubaldo, een Argentijn uit San Juan, dus niet met tangobloed. (die zijn geboren in Buenos Aires). Tja, kon niet uitblijven. Ik dans meer met de Colombianen en besef dat Ubaldo geen goede danspartner voor me is. Pijnlijk voor hem, lastig voor mij, maar een goede oefening om mijn grens aan te geven.. Ok, ook allemaal vertrokken en ik kan weer opnieuw beginnen, maar nu op een hoger level!

Vandaag ga ik weer naar school en in de pauze ff naar de bank. YES ze hebben mijn pasje!!!!! JIPPIE, nu snel kijken of er nog iets op mijn rekening staat.