Telefoon

Zaterdag was ik de hele dag met Mauro op stap (zoon van). Naar Palermos park met 2 meren waar je kan waterfietsen en rollerskaten. In het prachtige Rosadel (rozentuin) hebben we in de zon gezeten en ben ik goed verbrand.
Inmiddels begin ik een telefoon te missen, dus na wat rondkijken vroeg ik Mauro dinsdag om me te helpen. Spontaan nodigde hij me uit mee te eten, ja hij kookt! Het was een gezellige avond, hij liet het initiatief bij mij, wel zo prettig en we hebben prachtige boleros geluisterd.
Gister had ik een date met Alejandro, (vriend van onze flamencolerares Eugenia) ook een tangoleraar, ergens in een kroeg. Vanmorgen een geweldige les van hem gehad. Tja, zo heb ik in 2 weken Argentinië meer danslessen dan 2 weken in Nederland, meer danspartners dan het afgelopen jaar in mijn eigen dansschool en meer dates dan de afgelopen 11 jaar.
Alweer een afspraakje?? wat een schoolmaatje de uitspraak ontlokte "misschien vallen ze hier op rijpe vrouwen". En zo schuif ik ongemerkt van ´lekker ding´naar ´rijpe vrouw´. (hoewel, zoals die 60+ers mij ongegeneerd aanstaren..) Inmiddels zijn de mannen van mijn leeftijd natuurlijk ook 15 jaar ouder geworden, daar moet ik even aan wennen. :-)
Anyway, ik heb dus een telefoon. PERO, daar kan ik niet mee bellen naar Nl en ook niet smsen en ook geen smsen ontvangen. (is normaal hier). Dat kan binnen Argentina allemaal wel. Ik kan wel foto´s maken (weet nog niet hoe die te plaatsen), muziek luisteren en opnemen EN jullie kunnen mij bellen!
Mijn nummer: 1166051738 en de code voor Argentinië ervoor, ik denk 0054 maar ben daar niet zeker van. het is hier 4 uur vroeger, dus liever niet vóór 11 uur ´s morgens.
Hasta luega

Milonguita

Mijn eerste Milonga. Ik kan er een boek over schrijven. Te beginnen met mijn date om 18 uur,die niet kwam opdagen, de stomme film Le Bal met popcorn (best part of the night). Omdat ik geen tafeltje had gereserveerd eindigde ik in een uiterste hoek. Met Adriana, ook een einzelgängster. Later vergezeld door een kakkerlak. (wel een beauty)

Op zoek naar mijn date Jorge kruiste mijn blik die van Pascual. Dansje? Nou vooruit. Olé mijn eerste danspartner, helemaal wouws van me. Zal ik vertellen van kale Pedro die op de wipstoel zat om met me te dansen maar dat viel blijkbaar tegen want ik werd de rest van de avond genegeerd. Of over Jorge II die ik met een knikje afwees, maar vol berouw toch zelf maar vroeg. Hij danste top! Ik heb het maar niet over de ouwe die me liet staan op de dansvloer omdat hij onderweg een andere vrouw meenam en dan snorremans Carlos, die me kwam redden...

Om e.e.a in perspectief te plaatsen, ik waande me in de bejaardensoos. Fijn dat ik op mijn afscheidsfeestje nog even met mijn vader heb gedanst, dus ik kende het gevoel. Sorry pa, ze dansten wel beter. En dat is dan wel een voordeel van deze groep (oude mannen maar wel veel jonge meiden), dansen kunnen ze! Tja op een oude fiets...

NB Jorge heeft vandaag schriftelijk zijn excuus aangeboden.

Mis

Zondagochtend, dus naar de kerk!

Vol! En dit is al de derde dienst vanmorgen. Lijkt een kinderdienst, met een kinderkoor (er wordt meegeklapt) en een dynamische preek waarbij de kids bij het altaar gaan zitten en de jonge priester iedereen erbij betrekt als staat hij les te geven. Ik versta er nog niet veel van, maar het is een leuk schouwspel. Ouders met kleine kinderen (babys tot 1 jaar) staan aan de kant en laten hun niño heen en weer lopen. 15 kinderen lopen de collecte (onder toezicht) en in de rechtervleugel staan mensen in de rij om te biechten. Ik spot 3 knullen van begin 20 die (blijkt later) een speciale opdracht hebben. Ze zingen de liederen en prevelen de gebeden zonder boek mee.

Aan het einde van de mis krijgt iemand het woord. Het is een van de jongens. Door de microfoon spreekt hij zijn confession uit. Ik versta alleen dat hij 23 is en Roberto heet. Al pratend begint hij te snotteren en op het eind krijgt hij applaus. Hij wordt liefdevol opgevangen door een aanwezige non. Buiten staat een tweede gozer met een doosje (voor geld) blaadjes uit te delen. Spreekt geen Engels. Ik tref een meisje, Laila van de Mariabeweging (je weetwel, la madre de Jesú) die wilt vertalen. De jongens zitten in een ontnuchteringsproject (drugsverslaafden) op het platteland. Ik zie een werkproject voor mezelf, maar vind dit toch wel heftig. Laila stelt me voor aan Alejandro, donderdag komt een groepje mensen bij elkaar om ouderen en zieken te bezoeken. Dit lijkt me meer wat. Weer een zoen en "welkom in Argentina", wat een heerlijk "tot ziens"!

Vanavond naar de Milonga!