Milonga

Dinsdag om 19.00 uur had ik een gave tangoles van Alejandro. Na de les begon een band te spelen en later spontaan 2 gitaristen (vrijdansen). Een van mijn danspartners (ze rouleren ook in de tangoles) zong een nummer mee. Zo mooi!! Zingen bleek zijn beroep.

Ik sputter even tegen als Alejandro me uitnodigt voor een milonga, het is al middernacht en mañana weer vroeg school. ´Mañana no existe´ haalde me over. Leef in het moment. Gelukkig, want het was hartstikke leuk. Een nieuw gezicht, dus iedereen wil wel met me dansen. Helaas gaan veel mannen over op ´klemmen en sleuren´ als ze voelen dat ik het nog niet zo goed kan. Funest voor mijn balans, dus nog harder klemmen...
Top was een spetterende tangoshow van 2 piepjonge mensen (14?) broer en zus en een optreden van de Argentijnse Willy Alberti in dito pak. Zang was afschuwelijk en veel te hard maar we hebben geklapt voor de gitarist die begeleidde. Om 4 uur rol ik uit de milonga. (ja mam, hij heeft me met de auto naar huis gebracht) Het nachtleven begint pas om 1 uur ´s nachts, dus dat is hier heel gewoon, dagelijks!
Zo langzaamaan dringt door wat jullie met me meemaken, jongens. Ik voel hoe het is om met een toppartner te dansen in een dans die ik zelf nog niet beheers. De wereld op zijn kop. Als een nono.. Maar ik wil minstens net zo goed worden, dus ff doorbijten!