Weer thuis

Walter en Mario op het vliegveld, leuk weerzien met cursisten en vrienden op het feestje dat Angelique voor me georganiseerd had, een warm welkom en dat deed me goed.

Toch valt het niet mee om weer in Nederland te zijn. Veel straten en bebouwing is veranderd, veel mensen zijn hetzelfde gebleven. Zeker nu Jeff in het ziekenhuis ligt, mis ik BA wel!

René en de assisterende dames willen graag het seizoen afronden, de administratie komt voor mijn rekening. Ik blijk echt helemaal weg te zijn geweest, ik weet bv niet eens meer waar de sleutels hangen... Goed teken!

Voorlopig maar geen auto rijden want ik ben een gevaar op de weg. In Buenos Aires zijn behalve de brede 8 baanwegen alle straten eenrichtingverkeer, dus ben ik gewend maar naar één kant te kijken. Fietsen is levensgevaarlijk hier!

Ik ga snel aan de slag om mijn tangoweekenden in mei en juni met Ale voor te bereiden en te promoten.

Gelukkig helpen vele vrienden mij op weg. Zowel hier als vanuit Argentinie.

DANKJULLIEWEL!!!

Aftellen

Dank voor jullie geduld, we hebben weer eens geen internet.

Vorige week ben ik een lang weekend met Jeff naar een Estancia geweest: La Margarita in Tapalque. Een idyllische plek midden in de pampa's. Prachtige sterrenhemel, onwerkelijke bliksemlichten, een gloeiende maan en om 6 uur op voor de sunrise.
Te koud voor het zwembad hebben we koeien, paarden, schapen, kalkoenen en kippen begroet tijdens een wandeling. Op het paard bleek Jeff een ware Texaanse rider in volle galop, waar mijn paard niet vooruit te branden was.. Een gaucho ging ons op zijn hengst stapvoets en in stilte voor. Mijn paard Dolores wilde alleen naar hem toe rennen als we achterbleven. Trouw als een hond.
Helaas geen foto´s want mijn memorystick is verdwenen. bleh

Wow, nog een weekje druk (kapper, pedicure, massage, asado in Las Heras, spullen pakken, afscheidsfeestje) en dan stap ik weer in het vliegtuig richting Nederland..
Met gemengde gevoelens. Het voelt nog niet klaar hier, in de zin dat ik alles heb gedaan wat ik wil. Tegelijkertijd wachten mij grote uitdagingen in Nederland, klaar om aangepakt te worden. En gelukkig zijn er een heleboel lieve mensen die mij zullen steunen. Ik hoop jullie allemaal te mogen begroeten op mijn welkomstfeestje dat Angelique voor mij organiseert op zaterdag 10 april, van 14.00 tot 17.00 uur in de dansschool. Tot dan!
En wie ik eerder mag huggen: donderdagavond 8 april om 18.20 zal mijn vliegtuig landen.

VROLIJK PASEN!!

TANGO!!

Ok, verder geen wedjes, dan vertel ik het maar:
Rene heeft de tangolessen al aangekondigd, en het wordt leuker!
Afgelopen week zijn we druk bezig geweest met de voorbereidingen:
In mei en juni komt Ale, een vriend, Argentijn en tangodanser naar Nederland om samen de tangolessen te verzorgen.
We hebben een fotoshoot gedaan in een schattige patio en een video!

Een voorproefje van onze tango is te zien op youtube, zoek op:
ale caviglia & chantal






TANGO IS PASSIE



TANGO IS PLEZIER


Dus:

Leer in 4 weekenden de geheimen van de 'Tango Argentino', de dans
van passie en verlangen.
Hoe: 40 uur les in 8 dagen (4 zaterdagen en 4 zondagen) van 5 uur,
van 10.00 tot 16.00 uur tussen 15 mei en 13 juni
Kosten: €290,- per persoon, inclusief broodjes voor lunch en
een DVD met shows van Argentina's bekendste dansers, in de
historische milonga van Buenos Aires: Salon Canning.

Leerlingen krijgen 20% korting op het lesgeld van een (ballroom)
cursus van 30 weken in 2010-2011!!

En vergeet niet morgen, zaterdag 20 maart, naar "prins zoekt vrouw" te kijken, op SBS6!!
Kijk en vergelijk :-)

GOOD STUFF

Dankjewel,
Arda, Rie, Walter, Linda, Mario, Cynthia, Hans en Anna, Saskia en Guus, Salsameiden, Veronica, heerlijk om zoveel post te ontvangen! Ik krijg bijna weer zin om naar Nederland te komen met al die belangstelling!!
Jullie kunnen me nog even verrassen:

Defensa 767
piso 1, dept 14
1065 Buenos Aires, Capital Federal
Argentinie

hoogtepunten van de afgelopen week:
- Theatervoorstelling met Mauro over het leven van Piaff. De laatste in BA, dus best emotioneel voor de acteurs en dat was te voelen.
- Zoals iedere week de tangoballetklas. Wegens Spaanse les was ik niet naar het 'masterprogram' geweest en maar goed ook, want 'medeballerina' Barbie (ja zo heet ze echt) heeft er 2 gebroken ribben aan overgehouden.
- Reading van een tarotlezeres. Voornamelijk een bevestiging dat ik op de goede weg ben.
- Fotoshoot met Ale in een patio, het resultaat hoop ik spoedig te kunnen plaatsen op deze blog.
- 'Ruzie' met Jeff, tijd geleden dat ik zo geschreeuwd heb en hij ook. We zijn beide zeer standvastig in onze argumenten. Nee, het ging niet over het huishouden, we zijn allebei van het type 'Flodder', vrij dramatisch haha.
- Folkloreshow in een Milonga, waar 2 heren fenomenaal voetenwerk laten zien.

zwanger?
Voordat ik vertrok in oktober gingen er verscheidene scenario's in de rondte: ik zou zwanger terugkomen, of tenminste met een Argentijn, al dan niet getrouwd. Laat ff weten of er wedjes gaande zijn, dan geef ik jullie snel uitsluitsel.

op tv!
Inmiddels heb ik bericht gekregen van SBS6, dat het tv-programma waarvan de opnames in september in de dansschool waren, de chachales (met de prinsen uit India en New Zealand) op tv te zien zijn bij het programma :"prins zoekt vrouw". De uitzending is op 20 maart (volgende week zaterdag) om 21.30, SBS6. Neemt iemand het voor me op?

Reisje

Een must voor Argentiniëgangers is een bezoek aan de Iguazú watervallen. Aldus toog ik eervorige week vrijdag, toepasselijk in de stromende regen (mss hebben jullie van de overstromingen vernomen) met Mauro in de bus richting noorden. ´Personal´ Mauro heeft me in oktober mijn telefoon verkocht, weet je nog?

We komen de volgende dag gebroken (want semi-cama) aan om 15 uur en besluiten even een ijsje in Brazilie te gaan eten in de vochtige hitte. Helaas geen Braziliaanse stempel in mijn paspoort..

De volgende dag is gereserveerd voor (meer) water. Ongelofelijk, het blijft maar doordenderen. En véééél watervallen!! Geweldig overzicht van boven, het verwondert me niet dat hier veel suiciders springen. Een bootje bovenlangs voert langs krokodillen. Altijd leuk om ook even met een bootje onderlangs te gaan. . Sommige vallen zijn wel 60 meter hoog, dus ongelofelijk sterk dat opspattende water. Kledder lopen we terug, vergezeld door ontelbare prachtige vlinders. Deze op mijn been loopt een half uur met me mee

De volgende dag bezoeken we een tante en neef van Mauro in Posadas. Dicht bij de grens van Paraguay besluiten we daar electronica te kopen. Helaas is vorig jaar de rivier die beide landen scheidt heftig overstroomd en zijn alle winkels noodgedwongen gesloopt. Nieuwe zijn in aanbouw, veel kleine winkeltjes die veel dezelfde spullen verkopen. Uiteindelijk ben ik te kritisch en ook Mauro kan niet garanderen dat een ´hp laptop´ ook hp kwaliteit biedt. Toch maar niets kopen dan, wel lunchen met parilla (!Tjoen) en een stempel. Dus inmiddels 5 landen bezocht in 5 maanden haha.

´s Middags nemen we nog een kijkje bij de ruines van de Jezuiten in San Ignacio Bijzonder, dat stenen zo´n verhaal kunnen vertellen. Een verhaal over de missie in dit gebied. Op veel plekken in deze provincie, vandaar de naam ´Missiones´.

We komen uitgeruster de volgende dag in Buenos Aires aan, want supercama. Stoelen in de bus die helemaal plat gaan!!

GESLAAGD!

Hi fooks,

Sorry dat ik jullie zo´n tijd heb laten wachten. Het was druk met een reisje, verhuizen en studie. Maar het wachten waard, want ik ben geslaagd voor Spaans (Castellano), nivo 2 met een 9!!

update van de 3-landen-in-3-dagenreis volgt snel

Ik ben verhuisd naar San Telmo, bij Jeff in huis (waar de nieuwjaarsparty was). Mijn laatste Spaanse roomy was niet zo´n succes; ik trof haar 2x in mijn kamer toen ik thuiskwam en ze at alles wat in de koelkast lag, ook als ze het niet zelf gekocht had. Haar ratelende Spaans was voor mij niet te volgen. Samenwonen met Jeff is ongetwijfeld gezelliger.

adios yrigoyen

hola Jeff

DANSSCHOOL

Karel in de taxi, vlucht geboekt en ik loop naar het centrum als een schoenpoetser een opmerking maakt over mijn schoentjes. Hij heeft gelijk, dit kan echt niet meer na al die stoffige bezoekjes van gisteren. Dus deze Bernardo poetst mijn schoenen of zijn leven ervan afhangt, intussen speurend naar andere lopende vuile schoenen en voor 80 eurocent (!) ben ik weer het vrouwtje.

Ik vogel in deze zoete stad (continue geur van popcorn en suikerspin) uit hoe ik foto´s van mijn telefoon op de blog kan plaatsen, wat dus is gelukt, dankje Ardi, en verken het stadje.

Nu ik nog maar 2 1/2 maand heb, begint de tijd een beetje te dringen. Ik was hier niet alleen voor tango, maar meer nog voor bezinning. Met Karel kwam Nederland weer ff heel dichtbij. We hebben constructief over de dansschool gesproken en om er er weer vol enthousiasme tegenaan te gaan, zijn enige veranderingen nodig. Te beginnen met een nieuwe naam, zoals jullie in de nieuwsbrief hebben kunnen lezen. Alvast dank voor ALLE reacties!

De tijd die me hier rest wil ik vooral plezier hebben, ondanks dat ik steeds (te serieus) zoek naar manieren om tango mee te nemen. Dus ik ben begonnen met lindyhop, lift/jumples, theaterbezoek, Spaanse les op de universiteit van BA, Valentijnbrunch:

Dankjewel tante Rie, Mitch, Valentijn, Wilma, voor jullie aandacht,
GEFELICITEERD alle wedstrijdparen voor jullie successen in Hilversum! Ik ben trots op jullie! En op Rene die m.i. jullie goed heeft begeleid.

huis van de overburen

Op reis met Karel

El Calefate
Na 2 dagen Buenos Aires en veel regen, hebben we beide zin om naar het zuiden te vliegen.
We komen in een wintersportdorp terecht, El Calefate, met dito prijzen, veel soevenierwinkeltjes en restaurantjes. Zo uit Zwitserland weggelopen.

Verder draait alles hier om een bezoek aan de gletsjers. Er zijn een paar flinke jetsers en hele dagtrips worden georganiseerd om ze te zien (afbrokkelen). Voor het gemak had ik die in Buenos Aires al geboekt. Het niet gemerkte verschil tussen ´tour´ en ´trekking´ maakt dat we weer in de bejaardenploeg zitten. In de bus, in de boot en niet OP de gletsjer. Ontzettend mooi, maar weinig avontuurlijk. Ook bij de gletsjer regent het en is koud bovendien (natuurlijk).

Karel zoekt voor de avond een restaurantje, schot in de roos! Het blijkt een goede keuken te hebben en live muziek die avond. Welja, een tangozanger! Er blijkt ook een tangodanser in de zaak en daar ga ik weer. Kan het amper een showtje noemen met mijn bergschoenen aan, maar wel weer leuk.

El Chalten
Op naar El Chalten. Een dorp in de groei met 400 inwoners. Onze uitdaging hier is een berg met 3x een uitzichtpunt of meertje. Wegens tijdgebrek halen we de derde helaas niet. Anders ook niet, want tussen de bergen stak een storm met striemende regen op. Pijnlijk, maar wel een prachtig pad.

Bariloche
Volgende dag vliegen we naar Bariloche. Dit is echt een wintersportparadijs, met skihotels, ´berghutten´ en veeel vakantiehuisjes in aanbouw. Over 3 jaar zijn deze dorpen onherkenbaar.
Nu, in de zomer, kan je hier raften, fietsen, wandelen en 1000 dingen meer.
De eerste dag gaan we fietsen. Helm, water en mountainbike met 24 versnellingen. Ik heb ze allemaal gebruikt. En ben er bijzonder trots op dat IK geen meter de berg op gelopen heb, alleen een paadje naar het cemetario de montañe. Zo´n 25 graven en gedenktekens van vnl (vermiste) bergsporters. Indrukwekkend, zo dicht bij de hemel.
Zondag op de ´cuatriciclos´ door de bergen crossen, drinken uit de heldere gletsjerstroompjes en ´s avonds genieten van de geweldige straatartiest in het dorp en zowaar ff heerlijk gedanst met een sexy knul in een knusse milonga.

Chili
Omdat er pas dinsdag plaats is in de bus naar Mendoza, besluiten we via Chili te gaan. We hebben 6 uur te killen in Osorno, verrassend leuk plaatsje, voor de nachtbus naar Santiago vertrekt. Ff in gesprek met een vrouw uit de USA met 6 kinderen, op missie in Chili. Mooi als je zo intens geloofd, dat je het pad volgt dat God wijst. Gelukkig kan ik dat ook vinden!
Volgende middag komen we aan in Santiago en Karel vindt een bijzonder hotel. Goedkoop, 20 verschillende, schattige kamers, met geimproviseerde doucheruimtes en beetje shabby eigenaren, donker en ´s avonds blijkt: alleen maar rode lampjes. Haha wat een giller, helemaal als we het giga ronde bed met dito spiegel ontdekken. Nee hoor, niet aan ons besteed!We gebruiken de dag om Santiago te bekijken en treffen een parade waar verschillende folkloregroepen worden gepresenteerd. Ik mis onze (koffie)José ertussen!

Ik ben verrast door het hypermoderne metrogebeuren onder de stad.
Carel wilt persé naar het strand, dus de volgende dag nemen we de bus naar Viña del Mar, het Zandvoort van Chili. Ik denk lekker te kunnen springen in de golven, maar de oceaan is zo ontzettend sterk, dat ik het snel opgeef. Wie mij kent weet dat strandliggen niet mijn ding is, dus in Mendoza mag ik kiezen.

Mendoza
De reis van 4 uur loopt giga uit, omdat een meneer niet de grens over mag, met zijn 2 kinderen. Bleek ooit opgepakt in Argentinië. We laten hem achter..
Mendoza is bekend om haar wijn en de bergen en we besluiten dit in een dag te doen: parapenten en wijntour.
Ik denk dat ik ´m ga knijpen in de lucht, maar het engste was 800 meter hoog met een jeepje. Onder een zeiltje de lucht in (vast aan een instructeur) is echt heel leuk en relaxed, wat mij de titel ´crazy girl´ opleverde.
Karel wilt echt niet meer fietsen, dus de wijntour (bodega´s bezoeken en proeven!) gaat met een minibusje en misschien maar goed ook, want 8 uur ´s avonds rol hik aangeschoten de nachtbus in, op naar Salta.

Salta
We komen om 17.00 aan, op zaterdag, de bergen worden steeds mooier en kleurrijker en willen een auto huren voor zondag, maar alles is tot maandag dicht..
Wat doe je dan? We willen toch wat zien, dus maar weer een busje in en 13 uur onderweg naar de 7 kleurenberg, incadorpjes met veel handy-craft, kerkjes, een oude Inca-nederzetting en een botanische cactustuin. Wel 8 meter hoog, die prikkers!!

In Salta nemen we ook afscheid, want Karel wilt nog naar Uruguay (was ik al) en Iguazu (ga ik later heen). Ik vermaak me nog 2 dagen alleen met de opdracht van Karel: Denk niet aan ´gisteren´, geniet en hou van jezelf.

nieuw adres!

Ok foutje, er zijn 2 Yrigoyen straten. Waar ik eind januari naartoe ga is

Hipolito Yrigoyen 2569 2 piso, no 7
1090 Buenos Aires (Capital)
Argentinië
Zuid Amerika

2e verdieping dus en dan ook nog nummer 7, ja een kast van een gebouw. Prachtig! Met zo´n metalen lift met 2 ´harmonicadeuren´ zoals je die in films ziet. En een meterslange overloop met planten, in de buitenlucht, naar de achterkant van het gebouw. En marmeren trappen.. En een goede energie! Ik heb zin om er terug te gaan na mijn reisje met Karel.

2010

De tijd gaat snel, ik ben halverwegen, nog slechts 3 maanden te gaan..

Zo leuk!!! Ik heb 2 kaarten uit Nederland ontvangen, van tante Rie en Veronica. Muchas gracias!
Zo jammer!! Nieuwjaarsbal gemist, omdat de telefoonkaarten niet wilden meewerken. Toen ik eindelijk bij iemand thuis via skype kon bellen, was het al kwart over 12 en bijna iedereen naar huis..

feest
Op de laatse dag van het oude jaar heb ik nog een partijtje tennis gespeeld. Na 16 jaar (!) en met nieuwe schoenen was het een nachtmerrie. Zelfs van misslaan krijg je spierpijn en dat heb ik 3 dagen geweten. De schoenen waren goed voor dikke blaren. (ik mocht ze later gebruikt toch nog ruilen, vanwege mijn toffe contact met de verkoper)

Oud en nieuw heb ik ontzettend leuk gevierd. 9 nationaliteiten waren vertegenwoordigd op de party bij Jeff. (een bijzondere, kleine Amerikaan die hier woont) we hebben de hele nacht gedanst, gegeten en gedronken. De meesten gingen in de nacht de straat op om te dansen op ritmische klanken van drummers die overal vandaan kwamen. Helaas lieten mijn voeten dat niet meer toe..

ziek
Voordat ik ging tennissen, woensdag, heb ik iets te lang in een boekwinkel staan snuffelen met de airconditioner in mijn rug. 30 graden buiten, ik was niet gekleed op een koude-aanval, dus vanaf 1 januari was ik snipverkouden.
Op een snuitmoment voelde ik iets in mijn oor knappen. Niet goed dacht ik, en toen ik het Mauro (een zorgzame vriend, oorspronkelijk de verkoper van mijn telefoon) vertelde (via sms) vond hij het nodig me mee te nemen naar een ziekenhuis, het was zondag, ong. 20.00 uur. Die ervaring wilde ik niet missen, dus vooruit. Bij de eerste werden we weggestuurd, want de dokter was naar een spoedgeval. Bij de tweede leek de afdeling gesloten. Na lang wachten en vragen bij de spoedhulp kwam iemand mijn naam en leeftijd opnemen. Na nog 40 min wachten (er was verder niemand!) keek de dokter 3 seconden in mijn linkeroor, 2 seconden in mijn mond, schreef penicilline, oordruppels en pijnstillers voor en we konden weer gaan. Op naar de apotheek (inmiddels 23.00 uur) die ook ´s nachts open is (nou ja, een luikje dan) en de dagen erna veel geslapen. Het gaat nu beter, maar ook de cybercafés blijven een gevaar met fan en airco..

op reis
Over een paar uur ga ik Karel van het vliegveld halen. Hartstikke leuk dat ´Nederland´ naar Argentinië komt en ook een beetje spannend.
We gaan op reis naar El Calefate, de gletsjer beklimmen, Bariloche, Mendoza, Cordoba en Salta tot waar we uitkomen gezien de tijd. Het zal fijn zijn een paar weken uit de stad te zijn en tegelijkertijd ga ik nu al een aantal mensen missen hier! Kleine proef voor 7 april...
Het was een bereklus om mijn spullen te pakken, want ik ga na onze reis naar een ander appartement. Goedkoper, slechts 2 mensen in huis en een eigen badkamer! Mijn nieuwe adres wordt:
Yrrigoyen 2569
Buenos Aires (Capital)
Argentinië

Zeer waarschijnlijk dat ik onderweg minder lucutorios tegen kom dan nu het geval is, dus berichtjes kunnen op zich laten wachten. Hoié